گذر از غم
محتشم مؤمنی (سامان)
ره جدا سازم دگر از جاده غم بعد از این
میشوم بیگانه با اندوه و ماتم بعد از این
تا رسد دستم به دامان بهشت سرخوشی
میشوم راهی به راهی عاری از غم بعد از این
از گران عمری که طی شد در طریق غم چه سود؟
میرهانم جان از این گرداب و زین یَم بعد از این
تا بگیرم داد خویش از دیو بد کردار غم
میکنم پیکار با غم همچو رستم بعد از این
هر چه رفتم در ره غم حاصلش جز غم نبود
جان ز شادی میکنم بستان خرّم بعد از این
از جهالت رفته عمرم در ره اندوه و غم
مینهم بر زخم غم پیوسته مرهم بعد از این
باغ غم حاصل ندادم جز غم و افسردگی
میگشایم باب شادی را به عالم بعد از این
جان و تن فرسوده شد در آن ره پر سنگلاخ
کی روم در این ره پر پیچ و پر خم بعد از این
مینمایم اقتدا بر سیرهی خیّام و بس
پیشه سازم شادی اندر بیش و در کم بعد از این
لحظهای با غم به سر بردن نمیارزد جهان۱
رهرو حافظ شوم دیگر مسلّم بعد از این
حیف از آن عمری که طی شد در ره اندوه و غم
صرف شادی میکنم دار و ندارم بعد از این
ای دو صد نفرین بر آن کو باب شادی را ببست
میزنم بر باب غم یک قفل محکم بعد از این
غفلت از شادی نمودم، شد تبه عمرم ز غم
غفلتم بس میکنم پرهیز از غم بعد از این
بی سر و سامانی امروز من باشد ز غم
شادمانی را کنم با خویش مَحرم بعد از این
۱ـ اشاره به این مصرع از حافظ: دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمیارزد.
فراز نامه آسمان
صالح افشار تویسرکانی
آن لحظه که با خیال تو راز کنم
دل از غم و غصه جهان باز کنم
بال و پرم از قفس رهائی یابد
بر خیزم و سوی عرش پرواز کنم
**
سخن با عشق تو بنمودم آغاز
که تو سلطان عشقی و سخن ساز
میان باند خاکی گشته ام گم
چرا که آرزویم هست پرواز...
شما چه نظری دارید؟